zaterdag 23 mei 2015

It's been a while

Het is even geleden... de algehele drukte die iedereen wel kent met werk en een sociaal leven nam meer tijd in beslag dan mij lief was. Tel daarbij nog het hebben van een moestuin bij op, en bloggen heeft dan niet meer echt prioriteit ;)

Maar het is wel weer hoog tijd voor een update. Ik las zelf net nog even mijn laatste blog door en sjonge jonge... ik sta zelf versteld van hoeveel je kan doen in 2,5 maand tijd.

Het laatste bericht was eigenlijk dat we de grond (het achterste zwarte deel dan in ieder geval) nog flink bemest hadden en alles nog een keer omgespit hadden en alle wortels van onkruid uit de grond hadden getrokken. Ja, die wortels... dat dacht je. We hadden al gehoord over het fenomeen 'heermoes', een heel oud plantje dat al overleeft sinds de prehistorie. Sommige vinden het mooi, het zo een heel nuttig plantje zijn die van alles geneest... maar bovenal is dat gewoon iets wat je echt niet in je moestuin wil hebben. Het woekert, het wortelt heel diep in de grond, het vertakt heel diep in de grond en zelfs Round-up, de groots mogelijke troep wat onze vrinden van Monsanto hebben bedacht, krijgt het niet dood. De enige manier om van heermoes af te komen is om je grond echt goed bemest te hebben (dus na het seizoen gaan we weer lekker veel stront op de tuin gooien ;)) en heel, heel, heel erg veel geduld, veel schoffelen, en veel uit de grond trekken. Uiteindelijk, na een jaar of 4, zou het dan grotendeels uit je tuin moeten zijn verdwenen. Aangezien we de heermoes na 3 maanden trekken, schoffelen en weet ik veel wat beu zijn, hebben we nog even te gaan ;)

Het lijkt zo onschuldig...


















Kweekbakken
Verder zijn we -uiteraard, want anders zou je geen moestuin beginnen- al een heel eind met alles zaaien en in de grond zetten. We hebben eerst veel in de vensterbank opgekweekt en het meeste staat nu wel in de tuin om verder te groeien. We kunnen zelfs al bijna de eerste oogst gaan plukken van de kropsla en de rucola!

We hebben ook kweekbakken gekocht waarin we alles hebben gezet wat nog net te klein was voor de grote tuin, maar wel al uitgezet moest worden. Dit hebben we gewoon een beetje uit de losse pols bepaald, waardoor er nu ook rode bieten in staan die niet verplaatst mogen worden. Ach, beginnersfoutjes horen er ook bij ;)
A. en ik hadden zelf voor onze eigen achtertuin vorig jaar een plastic tunnel gekocht, maar deze bleek toch te groot. Voor de moestuin is hij qua formaat echter perfect, dus hij is toch nog van pas gekomen. Het was voor ons ook vooral om te testen of we zoiets echt fijn vinden om te mee te werken. Ook al stikt het van de kasjes en tunnels op de volkstuin, het blijft toch uitproberen wat je zelf het prettigst vindt. Naja, volgend jaar komt er denk ik wel een grotere tunnel waar je ook in kan staan, of een klein plastic kasje. Maar dat zien we dan wel weer :)

Ik vind het zelf persoonlijk erg fijn om de kweekbakken te hebben. Buiten dat je een afgebakend gebiedje hebt voor je plantjes, ziet het er ook meteen veel voller uit. Vooral in maart - begin april, toen er voor de rest nog niks stond, was het heel motiverend om toch al iets groens in de tuin te hebben staan.




Eindelijk... een tuinhuis
In april kwam ook onze lang gekoesterde wens in vervulling: een tuinhuis. E. is hard op zoek gegaan naar *iets* waar we onze spullen makkelijk kunnen opbergen, waar we even snel kunnen schuilen als het nodig is etc. Uiteindelijk vond ze een mooie tuinhuis in Son en Breugel die we vrij goedkoop zo mee konden nemen. Wel nog even zelf uit elkaar halen, natuurlijk. En dan ben je weer blij dat je met zo'n grote groep bent, want een tuinhuisje is dan ineens in een uur afgebroken! Dat er daarna wat organisatorische en logistieke foutjes optraden is een ander verhaal maar ach, uiteindelijk hebben we het huisje, in delen, dezelfde avond nog op de tuin gekregen.
Daarna hebben we deze een aantal dagen later binnen 2 uur weer opgezet, dat vond ik best netjes van ons zelf. En hoe heerlijk is het, om een eigen tuinhuis te hebben! Het maakt de tuin zoveel meer af! Een paar weken na het opzetten van het huisje hebben C., L., de man van L. en ik het dak erop gelegd, zodat het huisje nu helemaal droog is. Er zaten namelijk eerst ijzeren platen op als dak, maar volgens het reglement mocht dit er niet op blijven zitten. L. had al heel veel dakpannen geregeld, dus we hebben nu een huisje met dakpannen.
Ook hebben we dankzij L. nu beschikking tot water! We hadden al een waterleiding in de tuin lopen, maar deze had nog geen kraantje. Hierdoor hebben we de afgelopen tijd steeds met gieters heen-en-weer moeten lopen naar het aftappunt. Dat was lange tijd prima te doen, maar nadat ik de laatste keer 17 gieters heb moeten vullen om alles water te kunnen geven, ben ik toch wel erg blij dat L. dat kraantje nu geregeld heeft ;)

Binnenkort moeten we nog wel een keer een rotte plank vervangen en gaan we alles nog een keer schuren en opnieuw beitsen, zodat hij nog een aantal jaar mee kan gaan. En we gaan nog dakgoten aanbrengen, zodat onze regentonnen een stuk sneller gevuld worden dan nu het geval is ;)

Hij staat! Hier nog zonder dak :)

Dak dekker R.

Bijna...

Onze tools!

 
Jeej, water!!

Plantjes in de grond
Het seizoen is dus volop bezig, en de hele tuin staat nu wel nagenoeg vol met plantjes / is ingezaaid. Erg leuk om te zien hoeveel een tuin kan veranderen in een half jaar! Ondertussen zijn we ook een appel-perenboom rijker (we weten nog niet wat het is), deze kregen wij zomaar van iemand op de tuin die hem overhad. We weten ook niet of het boompje het gaat overleven, want net nadat wij hem kregen en weer in de grond hebben gezet, ging het ineens 's nachts weer een graad of 4 vriezen aan de grond. Aangezien het half april was hadden we dit niet meer verwacht, maar goed... 'April doet wat hij wil'. Fingers crossed dus, zou het echt jammer vinden als hij het niet haalt. Ook al hoort dat bij het hebben van een moestuin natuurlijk. Zo hebben we ook een aantal capucijnerplantjes en doperwtplantjes die het niet gehaald hebben.

Wat hebben we nu allemaal precies in de grond staan? Nou, dat wisten wij eigenlijk ook niet meer precies, en watervaste stift blijkt in de buitenlucht toch wat minder watervast te zijn dan gedacht, dus uiteindelijk hebben we ook maar een overzichtje gemaakt met wat waar staat. Deze hebben we nu zowel op een whiteboard in het huisje als digitaal. Van een aantal plantjes wisten we dus niet meer wat het was, hoe slecht, maar dankzij onze bijna-buurman Harrie, weten we weer precies wat er op onze tuin staat. Van hem hebben we ook nog een aantal kolen gekregen, waardoor onze tuin nu zo goed als helemaal vol staat.
Zo ziet dat er dan uit ;)


















Omdat het nu natuurlijk steeds warmer wordt, en we tussen de plantjes zo min mogelijk onkruid willen hebben, hebben wij ervoor gekozen om te gaan mulchen. Dit is eigenlijk gewoon zorgen voor een fatsoenlijke bodembedekking, met als doel de volgende zaken (met dank aan Wikipedia ;))

  • het regelen van de bodemtemperatuur: in het voor- en najaar kan de bodem meer warmte vasthouden en in de zomer worden de verschillen tussen dag- en nachttemperatuur verkleind;
  • het tegengaan van het ontkiemen van onkruid doordat daglicht de bodem niet kan bereiken;
  • het vasthouden van water door de verdamping te vertragen;
  • het toevoegen van organisch materiaal en voedingsstoffen door afbraak van het bodembedekkend materiaal;
  • het verdrijven van insecten;
  • het verbeteren van de groeiomstandigheden door het omhoog reflecteren van zonlicht richting de planten, en door het verschaffen van een schoon, droog oppervlak voor fruit dat op de grond groeit zoals pompoenen en meloenen;
  • het tegengaan van erosie: beschermt de bodem tegen wegspoelen door regen;
  • het verbeteren van de bodemstructuur
Dus ja... dat is eigenlijk wel zo ongeveer wat we de afgelopen maanden gedaan hebben. We hebben echter nog steeds een lange lijst van zaken die we aan moeten pakken. Zo moeten we nog een constructie opzetten waar we netten aan kunnen hangen, zodat bijvoorbeeld vlinders niet bij onze kolen kunnen komen. Het tuinhuisje dus nog afwerken... en natuurlijk ongoing: water geven, onkruid wieden, en straks vast ook nog wel iets bedenken op de schimmels en luizen. Al hebben we dat al voor een deel afgedekt door bloemen te zaaien die juist lieveheersbeestjes en luizen aantrekken, zodat ze hopelijk niet zo snel op onze groenten komen ;)

Last but not least: laatst kreeg ik van C. wat foto's doorgestuurd. 2 van toen we de tuin echt nét hadden (ik geloof van dezelfde dag als dat we de sleutel kregen) en van 2 weken geleden. Bij de vorige blog was ik al heel trots op ons wat we allemaal in die korte tijd bewerkstelligt hadden. Als ik zie wat er nu 2,5 maand later allemaal is, is dat gewoon echt ongelofelijk...















 










2 opmerkingen: